Het is oktober en dit is mijn eerste blog dit jaar. Te lang geleden natuurlijk. Het witvisseizoen zit er op voor mij en het is een jaar waar alles anders is. Het coronavirus zet heel de samenleving op z’n kop. Ik werk sinds maart al thuis. Gelukkig kan ik mijn werk goed doen en heb ik werk. Het coronavirus treft ook het vissen. Geen wedstrijdprogramma van de vereniging dit jaar. Dat werd geschrapt. Jammer maar terecht.

Ondanks het schrappen van de wedstrijden heb ik leuke avonden beleefd. Samen met Jaap, Vincent, Bert en Jan. We visten bijna elke woensdagavond, op veilige afstand van elkaar. Geen wedstrijd maar gewoon zomaar. En iedereen ving wel vis. Er zaten leuke karpertjes bij. Ik genoot van die avonden. En als we dan zo aan de kant van het water zaten te vissen hoorde je vaak: hebben die kip! Een gevleugelde uitspraak bij het vangen van een vis. Nou die houden we er maar in. ‘Hebben die kip’ hoop ik nog wel een paar keer te roepen langs de waterkant. Niet meer voor een grote brasem of zeelt, wel voor een mooie snoek of snoekbaars. Die wil ik nog wel vangen de komende maanden.

Vissen is een heerlijke bezigheid om het dagelijkse nieuws over corona te vergeten. Heerlijk alleen de polder in of op het water. Er is geen hobby die meer coronaproof is dan vissen.